Vinaora Visitors Counter

1457402
Dzisiaj
Wczoraj
Obecny tydzień
Ubiegły tydzień
Obecny miesiąc
Ubiegły miesiąc
Od początku
120
448
1063
116860
4065
14850
1457402

Your IP: 3.80.85.76
2018-12-12 19:32

KOŚCIÓŁ W SŁABOSZEWIE

Pierwsze wzmianki o kościele w Słaboszewie pochodzą z 1443 r. 
Kościół parafialny nosił wezwanie św. Doroty, gdzie probostwo obejmował Proboszcz Mikołaj. Fundatorem kościoła był Wojciech Jastrzębiec, który w ramach porządkowania dóbr arcybiskupstwa dokonał ich zamiany i niewątpliwie był zainteresowany Słaboszewem. 

 

Najstarszy opis zasięgu parafii w Słaboszewie pochodzący z około 1520 r. podaje, że w jej skład wówczas wchodziły: Słaboszewo, Słaboszewko, Krzekotowo, Radłowo i dwu kmieci z Mierucina. W 1396 r. mówimy jeszcze o Słaboszewie, jako Wielkim i Słaboszewku, jako Małym Słaboszewie.
Parafia w Słaboszewie graniczyła od północy z parafią w Szczepanowie a na południu w Parlinie, które tak jak Słaboszewo stanowiły własność arcybiskupstwa. Można przypuszczać, że parafia Słaboszewo powstała przez podział parafii Szczepanowo.

ŚWIĄTYNIA I JEJ DZIEJE

Najstarszy opis kościoła pochodzi z początku XIV w. wszystkie opisy wykazują, że kościół w Słaboszewie był drewniany. Pierwsze 150 lat egzystowania budynku nie zostało odnotowane w źródłach. Opis z 1608 r. podaje, iż drewniany kościół św. Doroty posiadał 3 ołtarze, których jedynie główny był konsekrowany. Pośrodku świątyni przed chórem na belce tęczowej znajdował się krzyż z wyobrażeniem Chrystusa. Kościół składał się z prezbiterium i nawy.  
Chór posiadał posadzkę wykładaną z cegieł, której w nawie nie było. Kościół posiadał szklane okna co w XV w. należało do rzadkości. W pobliżu znajdował się cmentarz, na którym  wznosiła się drewniana kostnica. Kościół ten można zaliczyć do późnogotyckich drewnianych tzw. wielkopolskich- jedno sklepieniowych. Były to budynki bez wieżowe, składające się z kwadratowej nawy i wyższego prezbiterium zamkniętego od wschodu.  Dominującym akcentem był dach dwuspadowy z wydatnym okapem od strony prezbiterium. Wieże od strony zachodniej dobudowane były znacznie później. Kościół w Słaboszewie miał ulec ostatecznemu zniszczeniu w latach 80-tych XVII w.  Zycie liturgiczne parafii przeniosło się do kościoła w Szczepanowie.  Na początku XVIII w. wzniesiono nowy drewniany kościół z inicjatywy Stanisława Sierakowskiego archidiakona gnieźnieńskiego. Pojawia się wzmianka o istnieniu dzwonnicy w postaci osobnego budynku w obrębie kościoła. Opieka duszpasterska podlegała proboszczowi ze Szczepanowa. Można ustalić, że kościół słaboszewski musiał lec rozbiórce latach 1775-1816.

CMENTARZ

Współcześnie z erekcją kościoła założono przy nim także parafialny cmentarz grzebalny. Zapiski z 1608 r. podają, że na cmentarzu istniała drewniana kostnica. Cmentarz był konsekrowany, ogrodzony ale nie zamknięty. W związku z dawnym zwyczajem wkładania zmarłym do grobów monet można stwierdzić na podstawie badań archeologicznych, że najstarsze groby pochodzą  z 1442 r. dookoła cmentarza ułożony był mur z kamieni nie spojonych zaprawą. 

ZAKOŃCZENIE

Parafia w Słaboszewie została reaktywowana w 1925 r. nowy kościół p.w. Świętej Trójcy wzniesiono w latach 1959-1962 r. tradycją dawnego wezwania św. Doroty kultywuje kościół pomocniczy, dawny zbór ewangelicki wzniesiony w I połowie XIX w. a przejęty przez Kościół katolicki w 1945 r.